مهستی

خونه پر از رنج سکوته وای دلم تنگه گل های باغچه پیش چشمم وای چه بی رنگه گل توی گلدون…

من مانده ام با یک دل لبریز از دلواپسی ماندن و پوسیدن همان، روزی به حرفم میرسی در این غریب…

بیا که من هنوز یادتم با آه سینه سوز یادتم شب یادتم و روز یادتم فدات شم یادتم فدات شم…

مثل تموم عالم حال منم خرابه خرابه خرابه خرابه مثل تموم بخت‌ها بخت منم تو خوابه تو خوابه تو خوابه…

مثل تموم عالم حال منم خراب خرابه خرابه خرابه مثل تموم مهتاب بخت منم تو خوابه تو خوابه تو خوابه…

مثل تموم عالم حال منم خراب خرابه خرابه خرابه مثل تموم مهتاب بخت منم تو خوابه تو خوابه تو خوابه…

بیا بنویسیم روی خاک رو درخت رو پر پرنده رو ابرا بیا بنویسیم روی برگ روی آب توی دفترِ موج…

باز هم نشستی رو به روم مات تماشای تو ام توی چشم هات خیره میشم، درگیر چشم های تو ام…